پرسه در باد

مشاهده یادداشت خصوصی

نظرات ()

حال من خوب است اما تو قرارم را بگیر

یک نفس لبخند بزن .و هرچه دارم را بگیرم

من همان ایینه ام امروز  قدری پرغبار

 حسرت  آیینه های پرغبارم رابگیر

چشمهایت رنگ باران لهجه غمکین ابر

آخرین  تقویم  فصل انتظارم را بگیر

غصه هایت مال من این دلخوشی ها مال تو

 فصل پاییز رابده  و نو بهارم رابگیر

زندگی هرچند گاهی با دلت  لج می کند

 از دلم تاب و تب هر چه  ندارم را بگیر

عشق هرگز مثل رنگ این غزل کوتاه نیست

 اضطراب از روهایی  که  میشمارم رابگیر

زندگی رفت و  غزل ماند و ودلم تنها نمرد

...............................مزارم را بگیر

نظرات ()

مشاهده یادداشت خصوصی

نظرات ()

سلام

وقتی که این شعر هم نمیتونه چیزی رو عوض کنه پس شاعری  من هم  کار بیهوده ایست

خداحافظ دنیای شاعرانه من  خداحافظ

                                                                   این وبلاگ   دیگر به روز نخواهد شد

تا  از استخوان های پوسیده ام

در این خاک تیره

                     دوباره

 یک  غزل بروید

من منتظر خواهم بود

درواپسین لحظه های  این غروب

پل میزنی

تمامی نگاهم را

به شرجی کوچه های جنوب

به اوردگاه اتش و ترانه

به دلتنگی گونه هایت

ولی افسوس 

 من به رغم این همه  عشق

    به رغم این همه احساس

 شبیه  موریانه  ها

 هزار سال است که مرده ام

 هزار سال است که پوسیده ام

ولی

هنوز منتظر .......

نظرات ()

آبان بدون ....

                بدون آرامش

                            پاییزبی رنگ من

                                                    پاییز بی قراری ها

تقدیم به  ...........

تو که دلتنگ ترین ابربهاری حالا

ازدلم دورشدی تاکه  بباری حالا

هر طرف صحبت پرواز شنیدی رفتی 

ولی افسوس  ....قفس بود و قناری حالا

صحبت از تلخی ایام من و دلهره نیست

غیر این حسرت و اندوه چه داری حالا

زندگی گرچه همین کوچه ی بن بست شده

خواستی  برجگرم بغض بکاری حالا

فصل دلتنگی شاعر غزلی تازه ولی

بر دلت  مانده نه صبری نه قراری حالا

.   

شب واندوه وغزل سهم من وپنجره ها           

تو که خورشید شدی ...  برچه مداری حالا؟

سید علی اکرمیان

١۶ ابان ٨٩

نظرات ()

حرفی برای گفتن نیست جز همین رباعی

.

هرچند که ازملامت نگاهت مردم

.

دل را به غم دقیقه ها نسپردم

.

من مشق شب کلاس اول بودم

.

یک روز میان دفترت خط خوردم

.

سیدعلی اکرمیان

نظرات ()

همچو برگی که گرفتار تب  پاییزم

.

امشب از پنجره ی ذهن شما میریزم

.

مانده از خاطره ی سبز بهاری که گذشت

.

یک مترسک لب تنهایی این جالیزم

.

کوه افسانه ی درد است ولی سعی نکن

.

 که بخواهی من افتاده زپا برخیزم

.

سنگ شد آینه ام ، باش که تردید کنم

.

از خودم ازتو و از غم به کجا بگریزم

.

تک درخت شب تنهایی این باغ شدم

.

دیگر از هرم نفسهای تبر لبریزم

.

می نشینم و در انبوه غم ثانیه ها

.

چای در تلخی فنجان غزل می ریزم

..

.

.

سید علی اکرمیان

آذرماه 88

بم

نظرات ()

سلام

بازهم می نویسم شاید ....

.

.

شب رابه شکوه لحظه پیوند بزن

.

احساس شکسته ی مرا بند بزن

.

درحاشیه ی خیس همین پنجره ها

.

امشب تو به من دوباره لبخند بزن.

.

سید علی اکرمیان

٢٨ شهریور ماه ٨٨

بم

نظرات ()