این وبلاگ دیگر به روز نخواهد شد

 

سلام

وقتی که این شعر هم نمیتونه چیزی رو عوض کنه پس شاعری  من هم  کار بیهوده ایست

 

خداحافظ دنیای شاعرانه من  خداحافظ

                                                                   این وبلاگ   دیگر به روز نخواهد شد

 

 

 

 

 

تا  از استخوان های پوسیده ام

در این خاک تیره

                     دوباره

 یک  غزل بروید

من منتظر خواهم بود

درواپسین لحظه های  این غروب

پل میزنی

تمامی نگاهم را

به شرجی کوچه های جنوب

به اوردگاه اتش و ترانه

به دلتنگی گونه هایت

 

ولی افسوس 

 من به رغم این همه  عشق

    به رغم این همه احساس

 شبیه  موریانه  ها

                                                   

 هزار سال است که مرده ام

 هزار سال است که پوسیده ام

ولی

هنوز منتظر .......

/ 0 نظر / 17 بازدید